عيسى ( ع ) گفته است : دنيا پلى است ، از آن بگذريد و آبادش نكنيد . به او گفته شد : اى پيامبر خدا ! اگر امر كنى خانه‌اى برايت بسازيم تا خدا را در آن عبادت كنى . گفت : برويد خانه‌اى بر روى آب بسازيد ، گفتند : چگونه ممكن است ساختمان روى آب برپا گردد ؟ گفت : پس چگونه ممكن است عبادت خدا بر روى محبّت دنيا درست شود . پيامبر ما ( ص ) فرموده است : « پروردگارم به من پيشنهاد فرمود كه بطحاى مكّه را برايم طلا كند ، عرض كردم : نه اى پروردگار من . و ليكن من يك روز را گرسنه و روز ديگر را سير به سر مىبرم ، در آن روزى كه گرسنه‌ام در پيشگاه تو زارى و دعا مىكنم ، و روزى كه سيرم در آن تو را حمد و ثنا مىگويم . » « 41 » از ابن عبّاس نقل شده كه گفته است : روزى پيامبر خدا ( ص ) در حالى كه جبرئيل به همراه او بود بيرون آمد و بر بالاى صفا رفت . پيامبر ( ص ) به جبرئيل فرمود : « سوگند به آن خداى كه تو را به حقّ فرستاد خاندان محمّد را در شب يك كف سويق و يك مشت آرد نبود » هنوز سخنش به پايان نرسيده بود كه آواز سختى از آسمان به گوشش رسيد و او را ترسانيد . آن حضرت فرمود : « خداوند امر كرده است قيامت برپا شود ؟ » جبرئيل گفت : نه ليكن اين اسرافيل بود كه وقتى سخن تو را شنيد به سوى تو فرود آمد . اسرافيل نزد آن حضرت آمد و گفت : خداوند آنچه را بيان كردى شنيد مرا با كليدهاى زمين نزد تو فرستاده و به من دستور داده كه به تو عرضه دارم اگر دوست دارى كوههاى تهامه را زمرّد و ياقوت و زر و سيم كنم و با تو روان سازم ، و اگر مىخواهى پيامبرى پادشاه و يا پيامبرى بنده باش . جبرئيل به آن حضرت اشاره كرد كه براى خدا فروتنى كن ، و او سه بار گفت : « پيامبرى بنده » . « 42 » و نيز پيامبر ( ص ) فرموده است : « هر گاه خداوند خير بنده‌اى را بخواهد او را در دنيا زاهد و به آخرت راغب و به عيبهاى خويش بينا مىگرداند . » « 43 »

--> ( 41 ) سنن ترمذى ، 9 / 209 و پيش از اين ذكر شده است . ( 42 ) طبرانى با سند حسن ؛ الزّهد بيهقى از حديث ابن عبّاس ؛ صحيح ابن حبّان به طور مختصر از حديث ابو هريره ؛ الترغيب و التّرهيب ، 4 / 196 . ( 43 ) مسند الفردوس ديلمى ؛ الشّعب بيهقى و در آن به جاى « به آخرت راغب مىگرداند » « او را در دين دانا مىگرداند » آمده و آن را از حديث محمّد بن كعب قرظى به طور مرسل ذكر كرده است ؛ الجامع الصّغير .